Hej :) Postanowiłam zrobić post o 'zostawianiu swojego telefonu a patrzeniu w świat/przed siebie'. Na dole znajdziecie filmik, który wczoraj oglądaliśmy. Tak na prawdę w naszych czasach telefony mają już najmłodsi. Dzieci w wieku 4 lat grają już na telefonach, laptopach itd. Robiąc/Dając im te wszystkie urządzenia zabieramy im dzieciństwo. Już nie będą wychodzić na świeże powietrze, do parku, nie będą się bawić ze znajomymi i nie będą poznawać nowych znajomych. Pomyślcie jak samotni jesteśmy siedząc w pokoju z telefonem w ręce.
Tutaj macie link:
Zapraszam najpierw do obejrzenia a potem przeczytania :)
- A więc czy to nie jest racja? Mamy ogromną ilość znajomych na Facebook'u i innych stronach internetowych a tak na prawdę siedzimy sami w pokoju pisząc z nimi. Tak, to jest samotność. Czy nie lepiej byłoby wyjść do parku, na kawę, na zakupy czy nawet zaprosić do domu tak jak to się dawniej robiło? Czy nie lepiej jest spędzać czas ze znajomymi patrząc im prosto w oczy i śmiejąc się razem z nimi? A może właśnie ta osoba potrzebuje Twojego wsparcia, przytulenia, pocieszenia lub po prostu tego abyś był właśnie w tym czasie obok niej? Przecież przez telefon, przez wiadomości nie da się wesprzeć i pocieszyć... Czy Ty będąc w takiej sytuacji chciałbyś aby to właśnie Twój przyjaciel pocieszał Cię przez telefon, przez głupie wiadomości? (pomyśl)
- I nie pomylmy tego z różnymi przypadkami kiedy tak na prawdę nie możemy się spotkać z Tą osobą ponieważ dzieli nas ogromna odległość. W tedy nic innego nie pozostaje jak pisanie i rozmawianie przez telefon lub skype. Ale to też nie świadczy o tym, że mamy zaniedbywać tą osobę bo mamy swoje sprawy i życie. Mieszkając daleko da się pogodzić wszystko ze sobą. I to jest już nasza odpowiedzialność czy będziemy walczyć o daną znajomość/przyjaźń poprzez kontaktowanie się czy po prostu puścimy z czasem to w zapomnienie i zaczniemy sobie tłumaczyć, że to z powodu braku czasu. Kochani dla prawdziwych przyjaciół obie strony zawsze znajdą czas, nawet w nocy.
- Dzieci używające sprzętów elektrycznych od najmniejszych lat - czy Ty osobiście pozwoliłbyś swojemu dziecku aby właśnie to w taki sposób dorastało? Siedząc w domu przed telewizorem lub laptopem? A gdzie jego kształcenie? Poznawanie nowych rzeczy - roślin, zwierząt, pojazdów i znajomych? Tak właśnie te rzeczy może poznać na spacerze a nie przed laptopem. Owszem przed laptopem też się da ale w tedy odbieramy mu szanse na pogłaskanie lub upamiętnienie tej chwili na zdjęciu. Pamiętajcie, że bezpieczniejsze przyjaźnie nasze dzieci poznają w parku i na placu zabaw a nie przed komputerem.
- Czy Ty jako dziecko miałeś od małego telefon? Ja osobiście dostałam swój pierwszy telefon gdy zaczęłam dojeżdżać autobusem do szkoły. Ale miałam go przy sobie aby móc w razie potrzeby zadzwonić do domu. I cieszę się z tego. Bo z braku telefonu od małego miałam szanse na różne spacery, przebywanie na świeżym powietrzy, bieganie po drzewach, bawienie się w piaskownicach, robienie babeczek z piasku, bieganie po łące, zbieranie kwiatków czy owoców, bawienie się w chowanego i berka lub nawet granie w piłkę i naukę jeżdżenia na rowerku. I tego właśnie potrzebuje małe dziecko! A nie siedzenia w domu przed telewizorem lub innym sprzętem.
- Pomyślcie ile takie dziecko traci. Jego sposób nauczania ograniczony jest do minimum. Gdy pójdzie do szkoły nie będzie chciał się uczyć lub nauka nie będzie jego mocną stroną ponieważ będzie myślał tylko o grach.
- A teraz My. Pomyślcie jak jesteśmy ograniczeni poprzez telefony. Nie wychodzimy już ze znajomymi na spacerki, rowery czy nawet do kina. To było i jest lepsze niż zaproszenie ich do konwersacji grupowej na Facebooku. Czy pisząc z osobą przez telefon wiesz jak ona się czuje? Czy wiesz jak reaguje na Twoje wiadomości? I czy masz pewność, że dobrze Cię zrozumiała? Niestety ale na każde z tych pytań odpowiedź brzmi NIE. To odbieram nam również poznawanie bezpiecznych, fajnych i miłych osób. A jeśli myślisz, że swoją miłość poznasz przez internet to się mylisz. Owszem zdarzają się wyjątki. Ale czy nie byłoby lepiej spotkać się w realu? Pójść na wspólną kawkę? Do kina? Na spacer? Czy to nie jest lepsze spędzanie czasu?
- A więc pomyślmy jak wolelibyśmy spędzać czas. I czy na prawdę warto ciągle siedzieć z tym telefonem w ręce. Może pora aby chociaż na jeden dzień go odłożyć lub schować do plecaka/torebki czy kieszeni i spotkać się ze znajomym i zobaczyć ile straciliście i ile macie do nadrobienia.
Dajcie znać jak Wam się spodobał post :)
I czy moglibyście mi dać znać czy nie macie problemów z czytaniem wpisów? Może czcionka jest za mała? Z góry dziękuję.
I czy moglibyście mi dać znać czy nie macie problemów z czytaniem wpisów? Może czcionka jest za mała? Z góry dziękuję.
Miłego dnia :*
I zapraszam do obserwowania, komentowania i pytania :)
Z tym trzecim punktem absolutnie się zgadzam! Ja wychowałam się na podwórku i ulubionych bajkach. Praktycznie nie wiedziałam, co to nuda. A porównując moją kuzynkę, która ma 8 lat i posiada telefon, laptop i tablet, to aż się we mnie gotuje ;)
ReplyDeletePozdrawiam :*
świetny post! jeszcze nie czytałam posta o takiej tematyce, a to duży plus:)
ReplyDeletedziękuję za miłe słowa u mnie, może wspólna obserwacja?:)
http://izu-bloog.blogspot.com/
Dziękuję :) I zaczynam obserwować :)
DeleteO tak! W całości się z Tobą zgadzam :) W dzisiejszych czasach 4-latki mają już tablety, telefony, komputery.
ReplyDeleteCzy to jest normalne? Nie sądzę. No ale to nie my wychowujemy te dzieci ;)
http://przyszopceuszatych.blogspot.com/
Bardzo fajny post :) Super temat.
ReplyDeletePLF blog <--- ZAPRASZAM! :)
Zgadzam się teraz coraz młodsze dzieci korzystają z różnych sprzętów :)
ReplyDeleteMoże wspólna obserwacja ?
http://paulinanowakk.blogspot.com
Z Pewnoscia :)
Delete